Op de foto zie je mij zitten. De berg heet De Kaldbakur, een van de reuzen in het noorden van IJsland. Ik zit tegenover die wand, die wand aan de overkant. In mijn herinnering een zwart gevaarte dat een meter of veertig tegenover mij oprees uit, uit het niets. Ik was daar toevallig heengelopen. Ik was helemaal niet uit op een bijzondere gebeurtenis. Ik wilde een mooi uitzicht op het watervalletje dat door die kloof kletterde. Ja, inderdaad een toeristische beweegreden. Maar d

IJsland als toerist bezoeken is niets mis mee, maar bij deze retraites gaat het toch echt om iets anders.